เฮ่อ... เริ่มต้นด้วยการถอนหายใจแระกัน... ก่ะมันเหนื่อยนี่... คิดจะเขียนประเภทไดอารี่ หรือบล๊อกมานานแระ แต่ไม่ว่าง + ขี้เกียจ

ขออัพย้อนหลังของเมื่อวาน(5 ต.ค. 48)หน่อยน๊ะ

เมื่อวานตื่นมากี่โมงแระมะรุ จำมะได้... จัดการภารกิจตอนเช้าเสร็จออกจากบ้านไปจ่ายค่าน้ำ เลยแว๊บขึ้นไปดูระดับน้ำในเขื่อน โอ้วว จอร์จจจ น้ำประปาภูเก็ตมีอยู่เขื่อนเดียว ระดับน้ำเหลือแค่นี้ จะพยุงไปได้ซักกี่เดือนกันน่อ....

หลังจากนั้นแว๊บไปไหว้พระที่ศาลเจ้ากระทู้กะพ่ออ... ลงจากรถปุ๊บ กะลังจะเดินไปซื้อธูป รถอาจารย์ตามตรูดมาติดๆ เปิดกระจกแระบอกว่า "นี่เธอ... อย่าลืมงานวันที่ 9 นะ..." สวรรค์ ตามมาบอกถึงนี่เลยเรอะ อาจ๊านนน -*- หลังจากนั้นเดินไปซื้อธุปเทียนไหว้พระ เช่นเคย ธูปที่นี่ยังเป็นธูปขี้เลื่อย ติดยาก ดับยาก (ไมไม่เปลี่ยนซะทีฟร่ะ) เอ่อ... พูดหยั่งงี้นึกถึงปีที่แล้วฟร่ะ ด้วยความมีน้ำใจอาสาไปจุดธูปให้คนข้างๆ คนอื่นดั๊น เข้าใจว่าเราเป็นคนประจำตั๋ว(โต๊ะองค์พระ)ซะนี่ - -"ไหว้พระเสร็จ ไปซื้อของที่แม่สั่ง แล้วเอาไปให้ที่ร้าน... ส่วนกระหม่อมชิ่งขึ้นบ้าน ทำไงได้ ภูมิแพ้ขึ้นนิหว่า ปวดตา น้ำมูกไหลไปหมด...

วันนี้เชี้ยหล่ำเต้า-ปักเต้า(เทพผู้ถือบัญชีคนเกิด-ตาย) ได้ตามองค์เต้กุ้นด้วยแหละแกคุมอยู่ แถวร่มตัวเหรียญเรยย ก่อนถึงอ๊าม(ศาลเจ้า) เจ้าแม่กวนอิมเดิมตามหลังไอเราเห็นมือแกถือรูปกวนอิมแจกอยู่เราก่ะอยากได้อะจิ "อาม่า ฮอหวา" เปล่งออกจากปากเราในทันใด แกหันมาดู ท่าทางเค้าคงไม่อยากให้เด็กอะแหละ แล้วพูดออกมา แปลเป็นไทยแล้วประมาณว่า "เอาไปต้องไปไหว้นะ" คงเพราะเห็นเราเป็นกเด็กกลัวเราเอาไปขยำๆและม๊างงง (อาม่า ปลายปีนี้ 15 แระนะ -*-) เดินไปถึงปากทางขึ้นอ๊ามจุ้ยตุ่ย พี่เลี้ยงโดนกันไม่ให้ขึ้น คราวนี้หลงกะเต้กุ้น + น้า รอพักนึง เลยเดินกลับไปหาแม่เยย... อิวเก้ง + วันส่ง ก่ะตามมาหลายปี แต่เชี้ยหล่ำเต้า-ปักเต้า ปีแรก ถือว่าฤกษ์ดี หนุกหนาน

เช่นเคย เมื่อกี้ก่อนมาอัพบล๊อค โทรหาฉุดที่รัก... อิอิ คุยกันจนตังหมด... มะเปงรายโน๊ะ เด๋วหาตังมาเติมหม่ายยยล่ายย

สำหรับเธอ... ฉันขอสัญญาว่าจะซื่อสัตย์.... จะไม่ทำผิดเหมือนที่แล้วๆมา...

...ใหอภัยฉันนะ ทุกๆคน...